Erwin (39) heeft het afgelopen jaar de cursus gevolgd. “Ik was niet gelukkig, voelde me leeg en had dagen dat ik liever in bed bleef. Toch bleef ik doorgaan, want ik dacht: ‘wat vanzelf is gekomen, zal ook vanzelf wel weer overgaan’. De sfeer thuis werd er niet beter door en uiteindelijk ging ik naar de huisarts. Die zei dat ik depressieve klachten had. Ja en dan...”

Op advies van de huisarts “Hij adviseerde me om deze cursus te gaan doen, want ik wilde niet alleen maar pillen slikken terwijl in therapie gaan ook niet echt iets voor mij was. Ik dacht: ‘een cursus? Met anderen? Dat wordt een groot tranendal!’ Maar dat bleek toch wel mee te vallen. Er werd juist veel gelachen daardoor was de sfeer ook veel minder zwaar dan ik had gedacht. Er werd niet echt ingegaan op de problemen die iedereen had. Ik vond het prettig dat ik niet belast werd met de hele ziel en zaligheid van de andere cursisten.”

Op de vraag wat Erwin heeft opgestoken van de cursus reageert hij openhartig: ”Ik heb het meeste gehad aan de oefeningen om me te ontspannen. Ik had er nooit bij stil gestaan dat ik zelf iets kan doen aan mijn lichamelijke klachten. Bijna alles wat in de cursus werd besproken en geoefend, moesten we thuis ook oefenen. Dat was soms best lastig, want je moet dan tijd voor jezelf maken, maar daar heb ik wel het meest van opgestoken. Dan zie je waar je steeds tegenaan loopt en daar kon de cursusleider me dan de volgende keer weer mee verder helpen. Ik ben blij dat ik de cursus heb gevolgd, dat is duidelijk, hoewel ik denk dat, als ik eerder aan de bel had getrokken, ik me de laatste ellendige weken had bespaard.”